Pułapki po drodze i co dalej
Sześć tygodni projektu w jednym miejscu, kilka pułapek, które kosztowały nas najwięcej czasu, i plan na kolejne miesiące.

Ostatni, ósmy wpis z serii o tym, jak powstaje Tellavio.
Na osi czasu wszystko wygląda gładko. W praktyce najwięcej czasu zabrały rzeczy, których nie było w żadnym planie. Oto kilka z nich, opisanych bez technicznego żargonu tam, gdzie się da.
Eksport, który czekał bez powodu
Pierwsze pomiary eksportu na telefonie były rozczarowujące. Przyczyna okazała się banalna: kod przekazujący dźwięk do kodera AAC po każdej porcji danych czekał 10 milisekund na odpowiedź. Po poprawce ten sam eksport 2 minut materiału zajął 34 s zamiast 77 s.
Telefon, który zwalnia, gdy się nagrzeje
Na dłuższych eksportach Galaxy S21 Ultra był około trzy razy wolniejszy od tabletu Tab S7+. Kolejne przebiegi na rozładowanym, ciepłym telefonie zwalniały niezależnie od kodu. Wniosek: pomiary wydajności robimy na ładowarce i po ostygnięciu telefonu, inaczej porównujemy temperaturę, a nie kod.
Głośność o włos obok celu
Test porównujący odsłuch z eksportem wyłapał błąd, którego nie słychać. Gdy limiter pracował mocno, gotowy plik miał −16,6 LUFS zamiast −16. Teraz aplikacja po limiterze mierzy głośność drugi raz i poprawia ją.
Test, który skasował dane
8 października testy automatyczne aplikacji odinstalowały ją z telefonu testowego razem z danymi. Tak domyślnie działa narzędzie Androida. Zniknęły materiały testowe. Od tego dnia testy zostawiają aplikację zainstalowaną, a przed testami robimy kopię danych z urządzenia.
Ułamki liczone inaczej w przeglądarce
Rdzeń dźwięku skompilowany do JavaScriptu liczył ułamki z inną precyzją niż na telefonie. Różnica była na poziomie −131 dBFS, czyli daleko poza słyszalnością. Przestałyby jednak działać testy, które porównują wynik bajt po bajcie z telefonem. To przesądziło o wyborze WebAssembly.
Dwie aplikacje, jeden adres powrotu
Przy logowaniu przez przeglądarkę przeglądarka wraca do aplikacji przez adres tellavio://connect. Wersja testowa i wydana rejestrują ten sam adres. Gdy obie są zainstalowane, Android pyta, którą otworzyć, a wybór niewłaściwej kończy się błędem „Połączenie trwało zbyt długo albo zostało przerwane”. Docelowo przejdziemy na zwykły adres https na tellavio.com, który Android przypisze tylko do jednej aplikacji.
Krótsze nagrania bez ciszy
Nie wszystko było pułapką. 2 listopada w aplikacji pojawiło się automatyczne przycinanie ciszy na początku i końcu nagrania, oczywiście bez zmiany oryginału. Kilka dni później materiały z serwisów zaczęły uwzględniać wstęp, tytuł i nagłówki jako osobne fragmenty do przeczytania.
Co dalej
Najbliższe kroki z planu:
- Google Play. Testy zamknięte, formularz bezpieczeństwa danych i deklaracja nagrywania w tle. Do tego czasu aplikację pobierzesz ze strony tellavio.com.
- Połącz przez przeglądarkę. Testy na urządzeniach, gdy serwisy uruchomią strony zgody.
- Komputer. Podpisane instalatory na macOS i Windows.
- Studio w przeglądarce. Wersja 0.1 jest już na tellavio.com; teraz testy z prawdziwym mikrofonem i w Safari. Eksport M4A dopiero po sprawdzeniu, czy możemy go bezpiecznie dołączyć.
- Więcej języków interfejsu po polskim i angielskim.
Aplikacja ma pozostać bezpłatna. Płatne mogą być dodatki, na przykład synchronizacja projektów z nagraniami między urządzeniami. Wszystko, co opisaliśmy w tej serii, ma działać bez nich.
Dziękujemy za przeczytanie całej serii. Kolejne wpisy pojawią się tutaj, gdy będzie o czym opowiedzieć.